اگر باران ببارد به قلم ویدا چراغیان
پارت چهل و هشتم :
حال بهار از همیشه بدتر بود. توی سرش صداهای عجیب و غریبی بود که برایش مفهوم خاصی نداشت. پشت به درِ حمامِ اتاقش چنباتمه زده بود و زانوانش ستونی شده بود تا سرش را که به قدر یک کوه عظیم روی تنش سنگینی میکرد نگه دارد. اتاقش تاریک تاریک بود و گهگاهی با پیامهای سامان روی صفحه ی موبایل نوری ضعیف حوالی دلش را روشن میکرد. گوشی اش برای صدمین بار لرزید و پیام سامان روی صفحه روشن شد. «توروخدا فقط یه جواØ

لطفا صبر کنید...

شادان
0چقد این دوتا بچه گناه دارن .. ایرج خدا ازت نگذره .. 🤬🤬